سیفار

پایگاه خبری تحلیلی

سیفار

سه‌شنبه 5 خرداد 1405
  • گروه: فرهنگی
  • کد خبر: 581
  • بازدید: 190
  • 1404/12/26 - 10:14:46

زخم‌های برابر، عهد جاودانه؛ درس امروز وطن

زخم‌های برابر، عهد جاودانه؛ درس امروز وطن

از میناب تا اردبیل، معلمان، مادران، کودکان و نوجوانان هر یک با روایت‌های خود از اندوه مشترکی سخن می‌گویند که نام کودکان بی‌گناه را با خود دارد اما همه متفق‎القول بر این تأکید دارند که قتل‌عام کودکان جنایتی نابخشودنی است.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سیفار» از میناب تا اردبیل، معلمان، مادران، کودکان و نوجوانان هر یک با روایت‌های خود از اندوه مشترکی سخن می‌گویند که نام کودکان بی‌گناه را با خود دارد اما همه متفق‎القول بر این تأکید دارند که قتل‌عام کودکان جنایتی نابخشودنی است.

زخم‌های برابر، عهد جاودانهبه گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سبلان ما»، در همان ساعات نخست جنگ، مدرسه طیبه میناب با نزدیک به ۲۰۰ دانش‌آموز هدف اصابت موشک‌های دشمن قرار گرفت و ۱۸۰ دانش‌آموز آن در خون خود غلتیدند. با وجود این فاجعه تلخ، ترامپ و هم‌مسلکانش همچنان مدعی بودند که به مناطق غیرنظامی حمله نمی‌کنند.

اما با گذشت دو هفته از آن فاجعه انسانی، سرانجام اذعان رسمی برخی مقامات آمریکایی و گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های این کشور، ابعاد تازه‌ای از این حادثه را آشکار کرد و بار دیگر توجه افکار عمومی را به جنایتی جلب کرد که قربانیان اصلی آن کودکان بی‌گناه بودند؛ کودکانی که می‌توانستند آینده‌سازان این سرزمین باشند، اما کلاس درسشان در یک صبح تلخ به صحنه‌ای از ویرانی و اندوه تبدیل شد؛ تصویری که برای همیشه  تاریخ در حافظه ایرانی‎ها باقی خواهد ماند.

از میناب تا اردبیل، معلمان، مادران، کودکان و نوجوانان هر یک با روایت‌های خود از اندوه مشترکی سخن می‌گویند که نام کودکان بی‌گناه را با خود دارد و اینک در آستانه آئین چهارشنبه سوری، پای صحبت تعدادی از شهروندان و چهره‌های حاضر در تجمع‌ها نشسته‌ایم تا روایت آنان از این روزها و احساسشان نسبت به این حادثه تلخ میناب را بشنویم.


ترامپ دروغگویی بزرگ است

یکی از شهروندان تهرانی که اکنون به همراه فرزندانش در اردبیل حضور دارد، می‌گوید: ترامپ دروغگوی بزرگی است، می‌گفت مناطق مسکونی را نمی‌زنیم اما خانه‌های بسیاری ویران شد و کودکانی که پرپر شدند و خبر شهادت کودکان شهر میناب برای مردم بسیار سنگین است.

او می‌گوید: وقتی شنیدیم کودکان بی‌گناه جانشان را از دست داده‌اند، انگار قلب همه مردم شهر شکست. این بچه‌ها آینده همین سرزمین بودند و هیچ گناهی نداشتند.

این شهروند می گوید: مردمان ایران همیشه مردمی صبور و آرام بوده‌اند، اما دیدن چنین صحنه‌هایی احساسات همه را جریحه‌دار کرده است هیچ انسانی نمی‌تواند نسبت به خون کودک بی‌تفاوت باشد. این حادثه برای مردم ما یک درد مشترک است و همه امیدوارند دیگر هیچ کودکی قربانی خشونت نشود.

حمله به غیرنظامیان بیانگر استیصال و درماندگی آمریکا است

صدیف بدری، نماینده مردم اردبیل، در گفتگو با ما درباره حملات این روزهای آمریکائیها و رژیم صهیونیستی به غیرنظامیان ایران و مناطق مسکونی می‌گوید: این حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه غیرنظامیان، نشانه‌ای آشکار از ناتوانی و شکست آن‌ها در میدان نبرد نظامی است. چنین اقداماتی بیانگر استیصال و درماندگی آمریکا در رویارویی با ایران بوده و بدون تردید آمریکایی‌ها و رژیم صهیونیستی در نهایت متحمل شکستی سنگین خواهند شد.

وی افزود: مردم ایران همواره نسبت به جان غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، حساس بوده‌اند. وقتی خبر شهادت کودکان میناب منتشر شد، طبیعی بود که احساسات عمومی جریحه‌دار شود.

نماینده مردم اردبیل در مجلس با اشره به با اشاره به ادعاهایی که گاهی درباره هدف قرار ندادن غیرنظامیان توسط آمریکائی‌ها مطرح می‌شود، می‌افزاید: وقتی در عمل شاهد آسیب دیدن کودکان هستیم، این ادعاها برای افکار عمومی قابل قبول نیست. مردم با چشم خود می‌بینند که چه اتفاقی افتاده است.

بدری همچنین به مراسم تشییع دو شهید در اردبیل اشاره می‌کند و می‌گوید: این تشییع دو کودک شهید از یک خانواده بود کهدر منطقه مسکونی به شهادت رسیده بودند و این مسئله تأثیر عاطفی زیادی بر جامعه گذاشت. چنین اتفاقاتی درد مشترکی برای همه مردم کشور ایجاد می‌کند.


حمله آمریکا به مدرسه میناب جنایتی نابخشودنی است

یکی از معلمانی که در تجمع شبانه این روزها حضور داشت، می‌گوید وقتی خبر این جنایت را شنیدم، احساس کردم باید در کنار دیگران صدای اعتراض خود را نسبت به جنایت رخ داده در میناب به گوش جهانیان برسانم  و برای همین است که روزانه در تجمعات فریاد انتقام انتقام  سر می‌دهم و امیدواریم قاتلان کودکان مظلوم مینابی به سزای عملشان برسند. 
به گفته این معلم، معلمان بیش از هر قشر دیگری با دنیای کودکان آشنا هستند و او می‌گوید: ما هر روز با دانش‌آموزان سروکار داریم و آینده این کشور را در چهره همین بچه‌ها می‌بینیم. وقتی خبر شهادت کودکان را شنیدیم، برایمان بسیار دردناک بود.

این معلم و مادر اردبیلی  توضیح می‌دهد: در تجمعات شبانه  بسیاری از فرهنگیان با در دست داشتن شمع یا پلاکارد حضور دارند تا همدردی خود را نشان دهند. 

او می‌گوید: حتی در آستانه چهارشنبه سوری نیز فضای تجمع بیشتر از هر چیز آمیخته با اندوه و همدلی است  و ما آئین باستانی مان را جشن خواهیم گرفت اما پس از شکست کامل دشمن نه در شب چهارشنبه سوری؛ و در روزهایی که رزمندگانمان شب و روز حماسه می‌آفرینند و دشمن زبون را متحمل شکست و خفت می کنند، هم عزادار شهیدانمان هستیم و هم دعاگو و پشتیبان رزمندگانمان و لاجرم در چنین روزهایی نه‌تنها همچون سالیان پیش شب چهارشنبه سوری را جشن نمی‌گیریم بلکه در این شب ها از خدای خود می‌خواهیم تا هر چه سریع‌تر دشمن متجاوز زبون را متحمل بزرگ‌ترین و خفت بارترین شکست تاربخ خود سازد.

او در پایان می‌گوید: پیام ما این بود که جان کودکان ارزشمند است و هیچ‌کس نباید نسبت به چنین اتفاقاتی بی‌تفاوت بماند.


 درد مادران کودکان شهدای مینابی درد همه ماست

در میان جمعیت، مادری که دست دو فرزندش را گرفته بود توجه بسیاری را جلب می‌کرد. او می‌گوید تصمیم گرفته فرزندانش را با خود به این تجمع بیاورد تا آنها نیز فضای همبستگی مردم را ببینند. 

این مادر می‌گوید: وقتی خبر کودکان میناب را شنیدم، خیلی ناراحت شدم. من هم مادر هستم و می‌دانم از دست دادن فرزند چه درد بزرگی است.

او توضیح می‌دهد که حضور فرزندانش در این تجمع برایش معنای خاصی دارد: می‌خواستم بچه‌هایم ببینند که مردم کشورشان نسبت به درد دیگران بی‌تفاوت نیستند.

به گفته او، پیام مادران در چنین روزهایی روشن است: هیچ مادری در دنیا نباید داغ فرزندش را ببیند.


فرشته‌های میناب انتقام خون شما را می‌گیریم

در گوشه‌ای از جمعیت، دو نوجوان دوقلو با پلاکاردی در دست ایستاده‌اند. روی پلاکارد نوشته شده است: تا یاد این فرشتگان زنده است، ما سکوت نمی‌کنیم.
یکی از آنها می‌گوید: ما دانش‌آموز هستیم و وقتی شنیدیم کودکانی مثل خود ما جانشان را از دست داده‌اند، خیلی ناراحت شدیم.

یکی از دوقلوها اضافه می‌کند که تصمیم گرفتند با نوشتن این جمله روی پلاکارد احساسشان را نشان دهند.

به گفته او، بسیاری از نوجوانان در شبکه‌های اجتماعی نیز درباره این موضوع صحبت کرده‌اند. 

آنها در پایان می‌گویند: کودکان باید در امنیت زندگی کنند و آینده‌شان را بسازند و قطعا راه کودکان شهید مینابی ادامه دارد و ما انتقام این شهدا را می‌گیریم.



کودکان شهید میناب راهتان ادامه دارد

در میان جمعیت، کودکی با پرچم در دست ایستاده است. او با صدایی کودکانه اما جدی می‌گوید که برای حمایت از کودکان دیگر و کشورش آمده است. 

او می‌گوید:  از وقتی درباره این اتفاق شنیده در میناب و شهید شدن ۱۸۰ دانش آموزا   را شنیده بسیار  ناراحت شده است و به همین دلیل پرچم را در دست گرفته و از آن روز در تجمعات شبانه تا به امروز حضور دارد.

او در پایان می‌گوید: بچه‌ها نباید در جنگ‌ها آسیب ببینند.



 نیروهای مسلح دشمنان را بزنید که خوب می‌زنید

در میان جمعیت، پدری داغدار  با اشاره ایستادگی  مردم دراین روزهای سخت و حضور  میدانی در خیابانها درباره احساسش نسبت به حادثه میناب و شهید شدن کودک چهار روزه در بمباران دیروز اراک می‌گوید: وقتی خبر این کودکان را شنیدم، انگار دل همه پدرها شکست.

او می‌گوید: هر کودک دنیایی از آرزوهاست؛ آرزوهایی که با چنین اتفاقاتی ناتمام می‌ماند.

 به گفته او، فکر کردن به این موضوع که خانواده‌هایی فرزندان خود را از دست داده‌اند، بسیار دردناک است،  این پدر تأکید می‌کند که هیچ پدری طاقت شنیدن خبر آسیب دیدن کودکان را ندارد و چنین خبرهایی قلب جامعه را به درد می‌آورد.

او در پایان می‌گوید: امیدوارم روزی برسد که هیچ پدری در هیچ جای دنیا چنین خبری نشنود اما قطعا همه دنیت بدانند که خون کودکان مظلوم ما بر زمین نمی‎ماند و ما انتقام سختی از قاتلان آنها خواهیم گرفت. 

این پدر خطاب به نیروهای مسلح گفت: فرزندان دلیر ایران زمین  دشمن  را بزنید که خوب می‌زنید؛ خدا پشت و پناهتان  و دعای خیر ما نیز پشت شما است؛ ما هم در خیابان  از کشورمان  تا آخرین لحظه دفاع می‌کنیم.  

آنچه در میان گفتگو با مردم دیده می‌شود، احساس مشترکی از اندوه، همدلی و همبستگی است. حادثه‌ای که کودکان را قربانی می‌کند، تنها یک خبر نیست؛ زخمی است که بر دل جامعه می‌نشیند.

در سخنان شهروندان، معلمان، مادران و حتی کودکان، یک پیام مشترک شنیده می‌شود: کودکان باید در امنیت زندگی کنند و آینده‌ای روشن داشته باشند و بی شک نام و یاد کودکانی که جان خود را از دست داده‌اند، در حافظه مردم باقی خواهد ماند؛ یادآوری تلخی از یک حادثه و در عین حال تأکیدی بر ارزش زندگی و آینده کودکان و این همدردی و همبستگی نشان می‌دهد که جامعه در برابر رنج کودکان بی‌تفاوت نیست و صدای آنان در دل مردم زنده خواهد ماند.

 تصویر پرتاب شدن کودکان مظلوم مینابی بر اثر اصابت موشک آمریکایی از حافظه ایران پاک نخواهد شد و اگر پهلوی‎چی‌ها و هم‌مسلکان آنها ذره‌ای شرف داشتند بعد از این عکس  دق مرگ می‌شدند.
انتهای خبر/ خ

اشتراک‌گذاری

  • زخم‌های برابر، عهد جاودانه؛ درس امروز وطن

دیدگاه‌ها

  • وارد کردن نام، ایمیل و پیام الزامی است. (نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد)
دیدگاه شما برای ما مهم است
بیست‌وچهار منهای سه