شهروند خبرنگار



تازه‌های سایت




آمارگیر

کد مطلب: 27681
تاریخ انتشار: چ, 1396/04/28 - 15:58
سفری که مبارک شد
نام گذاری روزی به نام گرمی فرصتی مغتنم برای شناخت و معرفی بهشت گمشده ی شهرستان گرمی خواهد بود.

به گزارش سیفار، نام گذاری روزی به نام گرمی فرصتی مغتنم برای شناخت و معرفی بهشت گمشده ی شهرستان گرمی خواهد بود بی شک نام گذاری روزی به نام گرمی فرصتی مغتنم خواهد بود برای شناخت توانایی ها و پتانسیل این شهر به مردم کشور که این امر باعث حضور گردشگر و در نتیجه رونق اقتصادی خواهد شد.

 

ششم مردادماه سالروز سفر مقام معظم رهبری به این شهرستان که به عنوان ‘روز گرمی’ ناامگذاری شده است وآب شرب و بیمارستان ولایت گرمی مغان به واسطه سفر مقام معظم رهبری به این شهرستان تامین شده است و برکات آن سفر تاریخی هرگزدر اذهان اهالی فراموش نخواهد شد.

 

سفری که معظم له با سفر به شهرستان محروم گرمی خواست توجه مسئولین سطوح مختلف دولتی و استانی را به طور کامل به این منطقه و مناطقی از این قبیل جلب کند واز آنان انتظار داشت که اهتمام خود را بر روی نقاط دور افتاده که غالباً محرومیتهای زیادی را از دورانهای قبل تحمل کرده‌اند متمرکز کنند روند محرومیت‌زدایی از این منطقه را  شتاب مضاعف و فزاینده‌تری بدهند.

 

با توجه به اینکه  مشکل عمده گرمی بیکاری و نبود درآمد است  یکی از راهکارهای توسعه شهرستان  و فلسفه نامگذاری این روز بنام گرمی این است که مردمان این شهر از فرزندان دارای سرمایه، قدرت، فکر و نفوذ این شهرستان در دستگاه های اداری برای تلاش جهت آبادانی زادگاهشان استقبال کنند.

 

طی سالیان اخیرکه به بهانه گرامیداشت این روز همایشهای مختلفی برگزارشده بخوبی نشان می دهد که این اهداف  خروجی مناسبی نداشته است و اهالی این دیار چیزی را لمس نکرده اند.

 

از گشایش دبیرخانه دایمی توسعه گرمی در محل فرمانداری این شهرستان که یک سال و اندی گذشته آیا نظر،ایده سرمایه گذاران و کارآفرینان تاکنون حتی به تعداد انگشتان دست جذب شده است!؟

 

گشایش حساب در یکی از بانک های گرمی برای بهره مندی شهرستان از گردش مالی آن، قبول یکی از ۴۲ طرح اقتصادی زودبازده برای اجرا، مشارکت در شرکت تعاونی توسعه شهرستان و احداث ویلا در مجتمع گردشگری مورد نظر در منطقه مرزی گرمی مغان  پشنهادهایی بود که به سرمایه گذاران و کارآفرینان حاضر در مراسم سال گذشته ارائه گردید ولی آیا در این زمینه ها موفق عمل شد!؟؟

 

مسئولان شهرستان بایستی بیش ازهرزمان دیگری به هوش و به گوش باشد که گرمی مغان در ۲۰ سال قبل ۹٫۱ درصد جمعیت استان را به خود اختصاص داده بود و در سال ۹۰ این رقم به ۶٫۷۵درصد کاهش یافته است.

 

به طور میانگین در هرسال ۱٫۵ درصد از جمعیت گرمی مغان به علت مهاجرت کاهش یافته است وآیا نباید برای اصلاح رشد منفی جمعیت این شهرستان در سیاست گذاری های معمول و پیش پا افتاده ای مثل چشم دوختن و سعی در پررنگ و لعاب نشان دادن برگزاری همایشهای مختلف بی ثمر و برگزاری جلسات متعدد هماهنگی بین دستگاههای مختلف اداری شهرستان که بسیاری از وقت مراجعین و ارباب رجوع صرف و قربانی چنین  جلساتی می شودآیا نباید نسبت به این قضیه بازنگری شود.

 

این راهم نیک بدانید که در کل دنیا مهاجرت وجود دارد و نمی توان مقابل آن ایستاد و دلیل عمده آن در گرمی مغان بیکاری و ضعف درآمد و فقر است.

 

قراربراین بود که برای آبادانی گرمی خانه توسعه این شهرستان متشکل از افراد تاثیرگذار در ترکیب کمیته های تخصصی استفاده شود و خادمان بزرگ و گذشته این  دیار به جامعه معرفی شوند آیا اکنون این امر محقق گردیده است؟!!

 

برای دستیابی به هدف های متعالی اقتصادی در گرمی باید تفکر فراسیاسی داشته باشیم و نزاع های سیاسی را به مقوله اقتصاد وارد نکنیم و نباید و نمی شود تنها به بهانه برگزاری این همایشهای بدون خروجی وتدارکات از ماههای قبل برای برگزاری چنین مراسماتی که جزهزینه برای شهرستان عاید دیگری ندارددل را خوش کرد.

 

مردمان این دیار به خوبی براین امر واقفند که نامگذاری روزی به نام گرمی فرصتی مغتنم برای شناخت و معرفی بهشت گمشده ی گرمی  می تواند باشد ودر حدو اندازه برگزاری جشنواره شهرستانی می توان به آن نگریست اما بالا بردن توقع اهالی و تبلیغهای پی در پی و برگزای جلسات مختلف و صرف وقت  و زمان به این قضیه به قول امام جمعه شهرستان این تفکر  را در بین اذهان عمومی متصورمی سازد که گویی قراراست در این روز  و یک شبه کارخانه های متعدد در شهرستان ساخته شود ورفع همه مشکلات شهرستان منوط به برگزاری همایش این روز است.

 

این حرف‌‌ها و نیز مشغول شدن به وعده وعید‌های مسئولان، همه مسکن‌هایی هستند که مقطعی عمل می‌کنند، با وجود این خیل گسترده بیکاری در گرمی راهکارهایی اساسی در وضعیت فعلی کشور همچون نوش داروهایی نظیر لابی گری ، رایزنی و چانه زنی  با مسئولان کشوری  بایستی مدنظر باشد.

 

چرا مردم و جامعه مجبور به تحمل سختی و مشقتی شوند که درپی بی مدیریتی و ناکارآمدی برخی از مدیران و ارگان ها در شهر بوجود آمده است؟

 

چه کسی باید برای این ضعف ها و مشکلات برنامه ریزی کرده و انها را حل کند؟ احتمالا مدیران باید به خود زحمتی داده وکمی به فکر برطرف کردن این مشکلات باشند وگرنه توقع معجزه نمی توان داشت چراکه این مشکلات به خودی خود برطرف نمی شود و بعید است اجازه وارد کردن مدیران کاربلد از کشورهای دیگر به ایران، مانند تیم های ورزشی را بدهند تا آنها را از بحران نجات دهد؟

 

بپذیرید که طرح ها و برنامه ها و سیاست گذاریهای مدیران شهری و استانی تاکنون ناکارآمد و بی اثر بوده است وظرفیت و توان مدیریتی این افراد در پی سالیان متمادی همین است که این روزها مردم در جامعه می بینند و با گوشت و پوست آن را لمس می کنند.

 

سوالاتی از این دست که پاسخ مناسبی برای آن داده نشده است و هروقت رسانه ها آن را پرسش می کنند با پاسخ کلیشه ای عدم بودجه کافی، بدهکاری و … مواجه می شوند و کمتر مدیری است که خود را در این نابسامانی و بحران مقصر می داند.

 

اما در پایان از هر چه بگذریم، عمق و لایه پنهان این همایش به بهانه گرامیداشت سفرتاریخی معظم له به گرمی که هیچ وقت از اذهان عمومی پاک نمی شود به زیبایی ظاهر آن نیست هرچند در چند سال اخیر ظاهر آن هم حفظ نمی شود و گویا به کسی مربوط نیست و بهتر است مسئولان برگزاری این روز که پای هر ساعت برگزاری جلسات بی هدف حق الزحمه از بیت المال دریافت می کنند به دنبال تغییرروز این همایش باشند که لااقل این ولنگاری فرهنگی! به نام مطهر و مقدس رهبرعزیزمان تمام نشود.

 

یادداشت از سید یعثوب حسینی

 

انتهاي پيام/

 

برچسب‌ها: 
ارسال نظر


نظرات اخیر